MENU
Widok na Nowogrodziec Bolesławiecki (Naumburg an der Queis) z wieży widokowej.

Dodał: U.N.° - Data: 2006-01-02 18:17:48 - Odsłon: 3379
Lata 1900-1945


Wchodząc na cmentarz zwrócimy uwagę na pusty plac pośrodku i znajdujące się tam kamienne fundamenty. Jest to pozostałość po historycznym kościele Ofiarowania Najświętszej Marii Panny, zwanym również kościołem Ślubowania lub kościołem cmentarnym. Nazwa ta wzięła się od przysięgi, jaką złożyli mieszkańcy miasta podczas panującej tu w roku 1527 zarazy. Ślubowali oni, iż będą się żarliwie modlić, aby uchronić miasto w przyszłości od takich strasznych wydarzeń. Dzień przed świętem Ofiarowania NMP, które przypada 21 listopada, mieli przyjmować sakrament pokuty, aby pojednać się z Bogiem, dnia następnego zaś przyjmować Komunię św. i iść w pochodzie od strony kościoła parafialnego. Uroczystości tej przestrzegano aż do roku 1945. Kościół ukończono dopiero w roku 1657, dzięki staraniu proboszcza Krystiana Fölixa, a budowa kosztowała 6000 talarów. Suma pochodziła z kościelnych kolekt, pożyczek oraz darowizn wiernych z Nowogrodźca i okolic. Zachowały się w protokołach wizytacji biskupich spisy wiernych, którzy wspierali budowę świątyni. Świadczą one, że budowało świątynię Ofiarowania całe miasto. Datków, fundacji, darowizn i podarków w naturze było bardzo dużo, przez co budowa, pomimo odczuwalnych jeszcze skutków wojny 30-letniej, mogła zostać tak szybko ukończona. Pierwsza świątynia posiadała drewnianą wieżę, nawę główną, trzy ołtarze i organy. Ołtarz główny ozdobił obraz dwóch świętych stworzony przez malarza i sztukatora Schnabla. W kościele pozostawił on jeszcze jedno płótno tzw. Obraz Zarazy (Pestbild), na którym można było dostrzec ówczesnego proboszcza, a także innych żyjących podówczas duchownych. Posiadał następujące wymiary: szerokość 4,60 m i wysokość 2,60 m. Ten pierwszy kościół możemy zobaczyć na panoramie Wernhera z 1757 r. Był jednonawowy, z pięcioma wielkimi oknami, z przedsionkiem do zachodu i wieżą w narożniku północnym. Wokół kościoła i cmentarza poprowadzony był mur obsadzony wysokimi świerkami. Cały wystrój świątyni, jak i ona sama spłonęła 17 października 1766 r., podczas pożaru miasta. W latach 1773-1776 kościół został odbudowany w formie, która przetrwała aż do czasów II wojny światowej. 26 kwietnia 1772 r. po kilkumiesięcznych przygotowaniach do budowy położono uroczyście kamień węgielny, a dwa lata później w święto zarazy 21 listopada uroczyście Kościół otwarto. Budowali świątynię mistrz murarski Michał Schubert i mistrz ciesielski Józef Tschorn, którzy wykorzystali kamień i materiał budowlany pozostały po wieży ratusza. Koszt budowy wyniósł 6000 talarów. Proboszczem był wtedy Ignacy Kindler, przeoryszą zaś Maria Filipina Feistel. Co ważne oboje pochodzili z Nowogrodźca. Kościół był jednonawowy, orientowany, z wieżą bezpośrednio od zachodu i siedmioma oknami. Nieco różnił się od poprzedniego. Zmieniono usytuowanie wieży, długość nawy i prezbiterium. Prowadziły do wejścia cztery wejścia. Jedno pod wieżą, dwa przeciwległe w nawie i jedno w północnej części prezbiterium. Ławki ustawione były w dwu rzędach, przedzielonych na wysokości wejść bocznych. Po północnej stronie ołtarza głównego znajdowała się ambona, po obu stronach dwa niewielkie ołtarze boczne oraz 14 stacji Drogi Krzyżowej. W 85 ławkach mogło zasiąść 670 osób. Figura Maryi Królowej Niebios, która stała w niszy wieżowej miała wcześniej znajdować się w starym kościele przed ołtarzem. W przedsionku wejściowym umieszczono łaciński chronogram informujący, o dziejach świątyni, tj. roku zniszczenia, odbudowy i położenia kamienia węgielnego oraz ówczesnych władzach klasztornych. EX VOTO LONGAEVO DOMVS HAEC SACRATA EST. DIE 21. NOVEMBRIS DIE IMMACUSIA ANNO 1766 DIE 17. OCTOBRIS TOTALITER IN CINERES REDACTA A FUNDAMENTIS REAEDIFICARE COEPIT DIE 26. APRILIS ANNO 1774 LAPIS FUNDAMENTALIS PRO NOVA HAC STRUCTURA POSITUS EST SUB REGIMINE KINDLER NAUMBURGENS. Ukryta w pierwszym zdaniu pod postacią chronogramu data to rok 1775. W roku 1840 ustawiono po raz pierwszy w świątyni dużych rozmiarów św. Grób. Na wieży kościoła wisiały trzy dzwony odlane w 1776 r. przez Jerzego Krügera we Wrocławiu. Były pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny, św. Józefa i św. Sebastiana. W 1862 r. wymieniono drewnianą konstrukcję wnętrza wieży, na nowo ją otynkowano oraz położono blachę. W 1898 r. przeprowadzono remont kościoła skupiając się przede wszystkim na wnętrzu, w którym odnowiono nowy ołtarz główny, św. Grób, archiprezbiter Lux zaś powiększył i upiększył organy. 26 sierpnia 1902 r. podczas wichury uszkodzona zastała wieża i spadł krzyż wieżowy. Z miejsca podjęto remont. Konstrukcja wieży nie była w najlepszym stanie, gdyż ostatnie prace przeprowadzono za czasów proboszcza Donocke (1847-1866). Wzmocniono konstrukcję, szczyt natomiast obłożono nową blachą. Na fundamencie południowej ściany kościoła zachowała się kamienna tablica nagrobna proboszcza Nowogrodźca Franciszka Micke postaci ważnej w dziejach miasta. Urodził się w 1805 r., a zmarł 27 kwietnia 1847 r. Pełnił funkcję proboszcza, archiprezbitera i inspektora szkolnego w Nowogrodźcu i okolicach. Był autorem pierwszej historii Nowogrodźca, wydanej drukiem w roku 1844. Do dzisiaj stanowi ona podstawę dla badaczy i historyków. A oto tekst zachowanego częściowo epitafium: Denkmal brüderliche Liebe/ Wer mich bekannt vor dem Menschen den werdeich/ auch vor meinem him..chen Vater bekannen!/ Mit diesem … von dennen der hochver diente/ Seel… dieser Gemeinde der hochen Und Erzpriester/ Kreis Schulen Inspektor Und Stadtpfarrer/ von Naumburg a. Q./ FR. Z. MICKE/ geb. den … 1805/…/ Friede Seiner Asche/. Wg.

  • /foto/6753/6753914m.jpg
    1908
  • /foto/300/300149m.jpg
    1910 - 1911
  • /foto/5621/5621949m.jpg
    1910 - 1920
  • /foto/248/248465m.jpg
    2008
  • /foto/249/249033m.jpg
    2008
  • /foto/249/249034m.jpg
    2008
  • /foto/4594/4594615m.jpg
    2014
  • /foto/4596/4596537m.jpg
    2014

Aukcje internetowe

Poprzednie: Pomnik huzara Nataloczki 1 Strona Główna Następne: Zamek książęcy Gościszów